مشو در دامش ای بلبل

کتاب حافظ را از قفسه کتاب هایم بر می دارم. در صفحه اول کتاب تاریخ خرید کتاب را نوشته ام: 1369

در این سال، سوم دبیرستان بودم.

از آن سال تاکنون (1390)، این کتاب را بارها و بارها خوانده ام و بعضی از بیت های آن را حفظ کرده ام. اما ناگهان متوجه بیتی می شوم که با خط خودم در صفحه اول کتاب نوشته ام:

چو در رویت بخندد گل مشو در دامش ای بلبل

که بر گل اعتمادی نیست گر حسن جهان دارد

از بین آن همه غزل های حافظ این بیت را انتخاب کرده بودم و در صفحه اول کتاب نوشته بودم تا سرلوحه کارم باشد. هدف داشتم: کنکور. پس نباید فریفته گل های رنگارنگ می شدم.

رولان بارت می گوید با مرگ مؤلف است که خواننده متولد می شود. این تجربه من مصداق این اندیشه بارت است. من از بین آن هم شعر های حافظ که آدمی را به دیدن گل های زندگی دعوت می کنند شعری را انتخاب کرده بودم که آدمی را از این کار بر حذر می داشت.

خوشحالم که در آن سن و سال چنین انتخابی کرده بودم.

اعتماد سرمایه اجتماعی است اما مثل این که بعضی از بی اعتمادی ها هم نوعی سرمایه اجتماعی است. اگر به گل ها اعتماد کرده بودم الان زندگی دیگری داشتم و هویتی دیگر.

در بزرگ راه اجبار هم می توانیم انتخاب هایی، هر چند کوچک، داشته باشیم که زندگی ما را دگرگون کند.

 

/ 4 نظر / 12 بازدید
بنده خدا

سلام وقت بخیر استاد گرامی به نظر می اید اعتماد به خود البته نه دقیقا به معنای اعتماد به نفس بالا ، در سازندگی خود تاثیر بس والایی خواهد داشت و همانند ستون و تکیه گاهی از درون انسان رو برقرار نگه خواهد داشت و از بین انواع وجهه های مختلف اعتماد ، معتبرترین انهاست ولی صد البته بی اعتمادی هم وجهه ای از اعتماد است که در جای خود قابل بحث و تامل است که آثار و شکل آن را بطور قطع باید متفاوت از وجهه های دیگر اعتماد دید ..............

بنده خدا

سلام روز خوش دوست عزیز نمی شه با نظر درستتون موافق نبود ...........گل طراوت بخش زندگی ست نمی شه گل رو نادیده گرفت البته .......... با دیدی بجا و عاقلانه باید گل را به تماشا نشست تا به لطافت روح و جان پرداخت . باغبان را گر پنج روزی صحبت گل بایدش ............... و دیگر اینکه د

سلام استاد علی آبادی. بسیار لذت بردم از این متن. خاطر نشانمیکنم از نظر این کوچک بی اعتمادی در روزگار کنونی تنها سرمایه است. آنجا که مبنا را بی اعتمادی قرارمیدهیو جلو میروی یقیناً ضربه هایک متری از نامردمی روزگار بر ما کارساز میشوند. همه شیطانند مگر خلافآن ثابت شود. نمیدانم چرا اینقدر به این جملهاعتقاددارم

بنده خدا

سلام لحظه های حال و بعدتان بخیر